இதய வாசல்

😭😭😭தன்னை ஆதரித்த மனிதரின் கடைசி ஊர்வலத்தில் கலந்து கொண்ட யானைகள்.....

தென்னாப்பிரிக்காவில் "துலா துலா" (Thula Thula) சரணாலயத்தின் பெயர் கேட்டவுடன், நம் நினைவுக்கு வருவது வெறும் அடர்ந்த காடு மட்டுமல்ல.

அந்தக் காட்டில் ஆட்சி செய்த, ஆனால் மனிதர்களின் செயல்களால் உயிரையே இழக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட காட்டு யானைக் கூட்டமும்தான்.

அந்த யானைக் கூட்டம் எந்த அளவுக்கு முரட்டுத்தனமாக இருந்தது என்றால், மனிதர்களைக் கண்டவுடன் தாக்குவது, வேலிகளை உடைத்துக்கொண்டு கிராமங்களுக்குள் நுழைவது என மிகவும் ஆபத்தானதாக இருந்தது.

அதிகாரிகளாலும் அந்த யானைகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியாத நிலை ஏற்பட்டபோது, கடைசி முடிவாக அவற்றைக் கொன்றுவிட முடிவு செய்யப்பட்டது.

அந்த நேரத்தில்தான்...

យប់ ល់ AL (லாரன்ஸ் ஆண்டனி).

பின்னாளில் உலகம் அவரை அன்புடன் “Elephant Whisperer" “யானைகளின் மனதைப் புரிந்துகொண்ட மனிதர்" என்று அழைத்தது.

லாரன்ஸ் அந்த யானைகள் மீது இரக்கம் கொண்டார்.

வேலிகளை உடைத்துக்கொண்டு வெளியேற முயன்றபோது, லாரன்ஸ் செய்தது அவற்றின் உயிரைப் பறிப்பது அல்ல.

இரவு முழுவதும் வேலிகளுக்கு அருகில் அமர்ந்து, யானைகளைப் பார்த்துக்கொண்டே அவற்றிடம் அன்பாகப் பேசினார்.

தெரிந்த விதத்தில், அன்போடு அவற்றுடன் பேசுவதற்கு பழகிக்கொண்டார்.

“என்னால் உங்களுக்கு எந்த ஆபத்தும் ஏற்படாது" என்பதை வார்த்தைகளால் மட்டுமல்லாமல், இதயத்தில் அன்பின் மூலமாகவும் யானைகள் உணரும்படி செய்தார்.

பல மாதங்கள் தொடர்ந்த விடாமுயற்சியின் முடிவில், லாரன்ஸை தங்களுடைய குடும்பத்தில் ஒருவராகவே ஏற்றுக்கொண்டது.

ஒரு மனிதனால், முரட்டுத்தனமாக இருந்த காட்டு யானைகளைக்கூட அன்பினால் நம்பிக்கை வைக்கச் செய்ய முடிந்தது.

லாரன்ஸ் காட்டுக்குள் வந்தவுடன், ஓடிவந்து தும்பிக்கைகளால் உடலைத் தடவி அன்பை வெளிப்படுத்தின.

மனிதனுக்கும் விலங்குக்கும் இடையே உருவான அந்த அன்பு அழகானதாக இருந்தது.

ஆனால்...

2012 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதத்தின் ஒரு நாள், முழு தென்னாப்பிரிக்காவையும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கும் வகையில் லாரன்ஸ் ஆன்டனி திடீரென உலகத்தை விட்டு பிரிந்தார்.

இதய நோயால் ஏற்பட்ட மரணம்.

லாரன்ஸின் வீடு சரணாலயத்தின் எல்லைக்கு அருகிலேயே இருந்தது.

இறந்து சில மணி நேரங்களுக்குப் பிறகு...

துலா துலா ஊழியர்களும், லாரன்ஸின் மனைவியும் வாழ்நாளில் மறக்க முடியாத காட்சியைக் கண்டனர்.

லாரன்ஸால் உயிர் காப்பாற்றப்பட்ட இரண்டு காட்டு யானைக் கூட்டங்களும் ஒன்றாக இணைந்து, வரிசையில், மிகவும் மெதுவாக...

லாரன்ஸின் வீட்டை நோக்கி நடந்து வந்துகொண்டிருந்தன.

அதற்கு முன்பு 18 மாதங்களாக யானைகள் வீட்டின் அருகில் கூட வந்ததில்லை.

12 மைல்களுக்கு அப்பால் காட்டின் வேறு பகுதியில் இருந்தன.

லாரன்ஸ் இறந்துவிட்டார் என்ற செய்தியை அவற்றுக்கு சொல்லும் அளவுக்கு எந்த மொழியும் அவற்றுக்குத் தெரியாது.

யாரும் அவற்றை அழைக்கவும் இல்லை.

மனிதர்களுக்குக் கூட முன்பாக...

லாரன்ஸ் உலகத்தை விட்டு சென்றுவிட்டார் என்பதை மாபெரும் உயிரினங்கள் எப்படி அறிந்துகொண்டன?

அவை எப்படி உணர்ந்தன?

அது இன்றும் இயற்கையின் மிகப்பெரிய மர்மங்களில் ஒன்றாகவே உள்ளது.

யானைக் கூட்டம் லாரன்ஸின் வீட்டைச் சுற்றி நின்றது.

பொதுவாக யானைகள் எழுப்பும் சத்தமோ, பதற்றமோ, ஆரவாரமோ எதுவும் அங்கு இல்லை.

பல மணி நேரம்...

ஒரு பெரிய இறுதிச்சடங்கில் இருப்பதைப் போல...

மிகவும் சோகமான அமைதியுடன் நின்றுகொண்டிருந்தன.

தலையைத் தாழ்த்தியபடி...

காதுகளை கீழே தொங்கவிட்டபடி...

முழுமையான அமைதியில்...

நின்றுகொண்டிருந்தன.

அந்த இடத்தில் இருந்தவர்கள், யானைகளின் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிவதைத் தெளிவாகக் கண்டதாகக் கூறினர்.

தங்களுடைய உயிரைக் காப்பாற்றிய...

தங்களுக்கு அன்பைக் கற்றுக்கொடுத்த...

அன்பான மனிதனுக்காக...

காட்டின் மாபெரும் உயிரினங்கள் இரண்டு நாட்கள் உணவு உண்ணாமலும், தண்ணீர் அருந்தாமலும் வீட்டின் அருகிலேயே தங்கி தங்களுடைய துக்கத்தை வெளிப்படுத்தின.

பிறகு...

இரண்டு நாட்கள் கழித்து...

வந்த அதே விதத்தில், மெதுவாகத் திரும்பி...

காட்டிற்குள் சென்று மறைந்துவிட்டன.

கதை அங்கே முடிவடையவில்லை.

இந்த சம்பவம் நடந்ததற்கு சரியாக ஒரு வருடத்திற்குப் பிறகு...

லாரன்ஸ் இறந்த முதல் நினைவு நாளில்...

மீண்டும் யானைக் கூட்டம் பல மைல்கள் தொலைவில் இருந்து லாரன்ஸின் வீட்டை நோக்கி வந்தது.

அவற்றுக்கு நாட்கள் தெரியாது.

தேதிகள் தெரியாது.

காலண்டர் என்றால் என்ன என்பதும் தெரியாது.

அடுத்த ஆண்டும், அதற்குப் பிந்தைய ஆண்டும், லாரன்ஸ் இறந்த நாளில் யானைகள் மீண்டும் மீண்டும் அவரது வீட்டிற்கு வந்தன.

தங்களுடைய மீட்பாளருக்கு மரியாதை செலுத்திவிட்டு மீண்டும் காட்டிற்குள் சென்றன.

அவை லாரன்ஸை

தங்களுடைய கூட்டத்தின் தலைவராகவும, சொந்த குடும்பத்தில் ஒருவராகவும்,

ஏற்றுக்கொண்டிருந்தன.

நமக்கு ஒரு மிகப்பெரிய பாடத்தைச் சொல்லிக்கொடுக்கிறது.

அன்பையும் நன்றியையும் உண்மையாகக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவர்கள் சில நேரங்களில் மனிதர்கள் அல்ல... விலங்குகளாக இருக்கலாம்.

பல *நோய்கள்* உண்மையில் நோய்கள் அல்ல

பல *நோய்கள்* உண்மையில் நோய்கள் அல்ல; அவை *வயது முதிர்வின் இயல்பான மாற்றங்கள்*. 

ஒரு மருத்துவமனை இயக்குநர் முதியவர்களுக்குக் கூறிய சில அற்புத அறிவுரைகள் இதோ:

நீங்கள் நோயாளி அல்ல; நீங்கள் வயதாகிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்!

நீங்கள் நோயாக நினைக்கும் பல நிலைகள் உண்மையில் நோய்கள் அல்ல. அவை உங்கள் உடல் வயதாகிக் கொண்டிருப்பதற்கான இயல்பான அறிகுறிகள் மட்டுமே!

*1. நினைவாற்றல் குறைவு:*

இது அல்ஜைமர் (Alzheimer) அல்ல; வயதாகும் மூளையின் தற்காப்பு செயல்பாடு. நீங்கள் சாவியை எங்கு வைத்தீர்கள் என்று மறந்தாலும், அதை நீங்களே யோசித்து கண்டுபிடிக்க முடிந்தால் அது மந்தநிலை (Dementia) அல்ல.

*2. மெதுவாக நடப்பது:*

கால்கள் சற்று நிலைத்தன்மையில்லாமல் இருப்பது பக்கவாதம் (Paralysis) அல்ல; அது தசைகள் சற்றே பலவீனமடைவதன் அறிகுறி. இதற்கான தீர்வு மருந்து அல்ல; *தொடர்ந்து உடலை இயக்குவது மற்றும் நடப்பது மட்டுமே!*

 *3. தூக்கமின்மை:*

இது ஒரு நோய் அல்ல. மூளை தனது இயல்பான தூக்க ரிதத்தை மாற்றிக் கொள்வது. தூக்க மாத்திரைகளைத் தவிர்க்கவும். பகலில் சூரிய ஒளியில் இருப்பதும், ஒழுங்கான தூக்க நேரத்தைப் பின்பற்றுவதுமே இதற்குச் சிறந்த வழி.

*4. உடல் வலி:*

99% உடல் வலிகள் நோய்கள் அல்ல. எலும்புகள் வயதுடன் சற்றே பலவீனமாகலாம், நரம்புகளின் செயல்பாடு மெதுவாகி வலியை அதிகமாக உணரச் செய்யலாம் (Central Sensitization). இதற்கான சிறந்த மருந்து: *மிதமான உடற்பயிற்சி*.

*5. கொழுப்பு & இரத்த அழுத்தம்:*

முதியவர்களுக்குக் கொழுப்பு அளவு சற்று அதிகமாக இருப்பது இயல்பானது (அது ஹார்மோன்கள் மற்றும் செல்கள் உருவாகத் தேவை). முதியவர்களுக்கு இரத்த அழுத்த அளவு *150/90 mmHg க்குக் கீழ்* இருப்பது பொதுவான வழிகாட்டி; இளைஞர்களைப் போல 140/90 ஆக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

 முதியவர்களுக்கும் அவர்களின் குழந்தைகளுக்கும் சில வார்த்தைகள்:

 1. எல்லா உடல் மாற்றங்களும் நோய்கள் அல்ல என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

 2. மருத்துவ பரிசோதனை அறிக்கைகளால் பயப்பட வேண்டாம்; விளம்பரங்களால் ஏமாற வேண்டாம்.

 3. பிள்ளைகளே! பெற்றோரை மருத்துவமனைக்கு மட்டும் அழைத்துச் செல்லாதீர்கள்; அவர்களுடன் *நடக்கவும், சூரிய ஒளியில் இருக்கவும், அமர்ந்து பேசவும் நேரம் செலவிடுங்கள்.

*வயது முதிர்வு என்பது எதிரி அல்ல. அது "நான் இன்னும் சிறிது காலம் வாழ விரும்புகிறேன்" என்று சொல்லும் வாழ்க்கையின் ஒரு அழகான நிலை. ஆனால், "சோம்பேறித்தனம்" தான் உண்மையான எதிரி!*

ஒரு புற்றுநோய் நிபுணர் பிரித்த மனிதனின் வயது நிலைகள்:

 * 50 முதல் 70 வரை — *நடுத்தர வயது*

 * 70 முதல் 80 வரை — *பொன்னான வயது*

 * 80 முதல் 90 வரை — *முதுமை*

 * 90 முதல் இறப்பு வரை — *நீண்ட ஆயுள்*

தனிமையைத் விரட்டுங்கள் - நண்பர்களைச் சேருங்கள்!

முதியவர்களுக்கு மிகப்பெரிய பிரச்சினை தனிமை தான். தம்பதிகளில் ஒருவர் முன்பே செல்ல நேரிடலாம். ஒரு கட்டத்தில் பிள்ளைகளுக்குப் பாரமாக மாறுவதாகத் தோன்றலாம்.

 * அதனால் நண்பர்களுடன் தொடர்பை இழக்காதீர்கள்.

 * அடிக்கடி சந்தித்துப் பேசுங்கள், சிரித்து மகிழுங்கள்.

உங்கள் வாழ்க்கையை உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வையுங்கள்:

எப்போது வெளியே போவது, யாருடன் போவது, என்ன சாப்பிடுவது, எப்படி உடை அணிவது, யாரை அழைக்க வேண்டும், எப்போது தூங்க வேண்டும் என்பதை **நீங்களே தீர்மானியுங்கள்.**

 இந்தச் சுதந்திரத்தை இழந்துவிட்டால், பிறரைச் சார்ந்து வாழும் நிலை ஏற்பட்டுவிடும்.

*ஒரு சிறிய சோதனை:*

இந்த பயனுள்ள செய்தியை யாருக்கும் அனுப்பவில்லை என்றால் நீங்கள் தனிமையாக இருப்பதாக அர்த்தம்! உங்களுக்கு முக்கியமானவர்களுக்கும், முதியவர்கள் இருக்கும் குடும்பங்களுக்கும் இதை உடனே பகிருங்கள். ஒருநாள் இதை நினைத்து மகிழ்வீர்கள்! 

*ஆரோக்கியமாக இருங்கள், மகிழ்ச்சியாக வாழுங்கள்!*

§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§

*Friendship Recession* 

(An article published in Harvard Business Review)

1. *Friendship Recession* – A rapid decline in friendships is increasing worldwide.

2. From 1990 to the present, the number of people in the U.S. saying “I have no close friends” has risen *fourfold* to *12%*.

3. Meanwhile, those with *10 or more close friends* have dropped by *one-third*.

4. A similar situation is observed in *India’s urban areas* – acquaintances are increasing, but *genuine friendships are decreasing*.

5. Earlier, people used to interact with strangers in cafes, clubs, or events. Now, people remain *alone even in crowds*.

6. In the U.S., the number of people *eating alone* has increased by *29%* in the last two years.

7. *Stanford University* has even started a *course on friendship*.

8. This is not just a social issue, it is a *cultural problem*.

9. Making time for friendship is no longer a luxury but a *necessity*.

10. Loneliness is becoming an addiction. If we don’t value friendship, we will lose not only new friends but also old relationships.

*Research shows:*

1. Loneliness increases the risk of *heart disease, dementia, and premature death*.

2. It is as harmful as *smoking 15 cigarettes a day*.

3. Friendship is essential for *mental, physical, and emotional health*.

4. According to *Harvard’s 80-year study*, the key to true happiness and health is *close relationships*.

5. Money can be earned, status can change, but a *true friend* is one who stands by you in every situation.

6. Friendship is a *wealth that never depletes*. So don’t settle for mere acquaintances – give importance to friends because *good friends are true wealth*.

7. *Nurture friendship*, make time, forgive, create memories.

8. Life becomes more beautiful with true friends.

*Stay Blessed along with friends*

§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§

தாந்திரீக தாம்பத்தியம்

குடிப்பதற்கு தண்ணீர் இல்லாதபோது, இளநீர் எப்படி இருக்கும்? பன்னீர் (ஒபிஸ் இல்லை ) எப்படி இருக்கும்? என்று கேட்கும் வேடிக்கை மனிதர்கள், கோராவிலும் உண்டு போலும்!

நம் ஊர் பெண்களிடம் அவ்வளவு லேசில் எதையும் வாங்கி விட முடியாது. ஒரு ஐந்து ரூபாய் அதிகம் கேட்டால், பஸ் கண்டக்டர் உடன் சண்டை போடும் பெண்கள், பூக்காரி, பால்காரன், காய்கறி கடைக்காரன் என்று யாருக்குமே, பெண்கள் அரை மணி நேரம் பேரம் பேசாமல் தங்களிடம் உள்ள பணத்தை கொடுக்க மாட்டார்கள்.

அவ்வளவு ஏன், கட்டின புருஷனுக்கு கூட ஒரு பத்து ரூபாய் கொடுப்பதற்கு, ஆயிரம் கேள்விகள் கேட்பார்கள்.

அதுவும் அவர்கள் நம்மை பார்த்து எதிர் கேள்வி கேட்பதில், income tax டிபார்ட்மென்ட் தோற்றுவிடும்.

பெண்களிடம் பணம் மட்டுமல்ல எது கேட்டாலும், பதிலுக்கு கேள்விதான் கேட்பார்கள். எல்லாவற்றிற்கும் நம்மையே கேள்வி கேட்பார்கள்! அதுவும் நமது மொத்த பரம்பரையையும் கேவலமாக பேசி, நம்மை ஏதோ குற்றவாளி கூண்டில் நிற்க வைத்து கேட்க்கும் எதிர்க்கட்சி வக்கீல் கேள்வி கேட்பது போல் கேட்பார்கள். அவர்கள் நம்மைப் பற்றி நம்மிடமே சொல்லும் தகவல்களை கேட்கும் போது, நமக்கு தாம்பத்தியம் மட்டுமல்ல, "எதுவுமே தெரியாத ஒரு மட சாம்பிராணி நாம்" என்பது போல் ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மை நமக்கே ஏற்படும்!

நாம் அவர்களிடம் ஏதாவது கேட்க போய், தேவையில்லாமல் நம் குடும்பத்துக்கே கெட்ட பெயர் வாங்கிக் கொள்வோம்.

அதுவும் பணம் கேட்டுப் பாருங்கள், அவர்களின் இன்னொரு முகம் வெளியே வரும்!

ஒரு நூறு ரூபா கொடு! சம்பளம் வந்தவுடன் கொடுக்குறேன்!

எதுக்கு?

டீ, காபி குடிக்க தான்!

டீ காபிக்கு 100 ரூபாயா? இப்படித்தான் ஏமாந்து போறீங்களா??

இல்லடி, டீ காபி மட்டுமா, பசிக்கும் அப்போது வடை, பஜ்ஜி போண்டா சாப்பிட..

பசிக்கும்போது நான் கொடுக்கும் டிபன் பாக்ஸ் சாப்பிடுங்க. உங்கள பாத்து பசங்க கெட்டுப் போறாங்க!!

சரி, பஜ்ஜி சாப்பிடல! உன்ன பொண்ணு பார்க்கும் போது நான் சாப்பிட்ட பஜ்ஜி க்கு பிறகு பஜ்ஜி சாப்பிடும் ஆசையே விட்டு போச்சு!!

இதுதாங்க உங்களோட பிரச்சனை. ஏதாவது ஒன்னு கேட்டா சமந்தா சம்மந்தம் இல்லாம பேசுவது! எதுக்கு 100 ரூபாய் இன்னும் பதில் சொல்லவில்லை, ஏதேதோ பேசுறீங்க!

ஆபீஸ் ல பார்ட்டி! அதுக்கு ஆளுக்கு 100 ரூபாய் கொடுக்க வேண்டும்!

அப்படி ஒரு பார்ட்டிக்கு நீங்க போக தேவையில்லை. உங்க கஞ்ச பிசினாரி முதலாளியை பார்ட்டி செலவு செய்ய சொல்லுங்க! ( என்னமோ நான் சொல்லித்தான் அந்த முதலாளி எல்லாம் செய்வது போல் சொல்கிறாள்??)

போன மாசம் 1000 ரூபாய் ஊருக்கு போனதுக்கே இன்னும் அவர் முழு பணம் கொடுக்கல, 500 ரூபா தான் கொடுத்தாரு!

இதை என்கிட்ட நீங்க சொல்லவே இல்ல. அந்த 500 ரூபாய் என்ன ஆச்சு?

ஐயோ!! 100 ரூபாய் கேட்க போய், 500 ரூபாய்க்கு உளறி விட்டோமே!!

சரி, வேண்டாம், நான் ஆபீசுக்கு கிளம்புறேன்.

முதல்ல எனக்கு அந்த 500 ரூபாய்க்கு கணக்கு சொல்லிட்டு கிளம்புங்க!

அம்மா தாயே என்ன உடு, எனக்கு நூறு ரூபாயும் வேணாம், தாம்பத்தியமும் வேண்டாம், பொண்டாட்டியும் வேண்டாம்!!

கதற விடுவார்கள்!

கையில் உள்ள பணத்தையே அவ்வளவு லேசில் கொடுக்காத பெண்கள், தாம்பத்தியம் அல்லது காமம் போன்ற தங்களிடம் உள்ள விலையுயர்ந்த பொருட்களை, உங்களுக்கு எளிதில் கொடுப்பார்கள் என்று ஆண்கள் நம்பினால், அவர்களைப் போல் முட்டாள்கள் கிடையாது!

சொல்லப்போனால் சம்பளம் முழுவதும் கொடுத்தால் கூட, அல்வா செய்து கொடுப்பார்கள், ஆனால் தாம்பத்தியம் என்பதே கிடைக்காது. காரணம் அவர்களுக்கே அது தெரியாது! தன் பிறந்த வீட்டு மகிமை, புருஷனின் மடமை தவிர எதுவும் தெரியாத பெண்களுக்கு, நீங்கள் உட்கார வைத்து பாடம் எடுத்தால் கூட தாம்பத்தியம் பற்றி தெரிந்து கொள்ள மாட்டார்கள். அப்படி சாதாரண தாம்பத்தியத்திற்கு இஷ்டம் இல்லாத பெண்களிடம், தாந்திரீக தாம்பத்தியம் கேட்டால், கிலோ என்ன விலை? என்று நம்மையே கேட்பார்கள்.

அவர்களுக்கு எதற்கு தெரிய வேண்டும்? காரணம் தாம்பத்தியம் என்பது ஒரு கை ஓசை இல்லை. இரண்டு கைகள் சேர்ந்து தட்டும் ஒரு சங்கீதம்!

உங்களுக்கு மட்டும் காமசூத்திரா, காமத்துப்பால் அனைத்தும் தெரிந்திருந்தால் போதாது. எந்த தாம்பத்தியமாக இருந்தாலும், அதை நீங்கள் தனியாக செய்ய முடியாது.

தாம்பத்தியம் என்பது புருஷன் பொண்டாட்டி சண்டை போடுவது மாதிரி.

பயங்கரமாக சண்டை போடுவதற்கு ஒரு பெண்ணுக்கு, ஒரு புருஷன் வேண்டும். தன் கணவன் இல்லாமல் தன்னந்தனியே ஒரு பெண் சண்டை போட்டுக் கொள்ள முடியாது. ( அதற்குத்தான் மாமியார் இருக்கிறாரே? என்று விதண்டாவாதம் பேசக்கூடாது!)

அதுபோல்தான் தாம்பத்தியம். பொண்டாட்டி இல்லாமல் ஒரு புருஷன், தன்னந்தனியே சந்தோஷம் அடைய முடியுமா? முடியும். ஆனால் அதற்கு பெயர் சுய இன்பம்! அதற்குப் பெயர் தாம்பத்தியம் கிடையாது.

கணவன் இல்லாமல் மனைவியால் சண்டை போட முடியாது. மனைவி இல்லாமல் கணவனால் தாம்பத்தியம் அடைய முடியாது.

இந்த தாம்பத்தியத்தை விளக்குவதற்கு இவ்வளவு எழுத வேண்டி உள்ளது. சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன், இரண்டு பேர் சேர்ந்து செய்வது தான், அது!

அடுத்து தாந்த்ரீகம் என்றால் என்ன?

முதலில் நினைத்ததை அடைவதற்கு மூன்று முறைகள் நம் வழிபாட்டு முறைகளில் உள்ளன. மந்திரம், எந்திரம், தந்திரம் என்று சனாதானத்தில் ( நம்ம உதயநிதி சொல்லும் சனாதானம் இல்லை ) மூன்று விஷயங்கள் சொல்வார்கள்.

கடவுளை அடைவதற்கு, மூன்று வழிகள் உண்டு. மந்திரத்தின் வழியில் அடைவது, மிகவும் கடினமான வழி. அதற்கு படிக்க வேண்டும்.

எந்திரத்தின் மூலம் அடைவது, என்பது சக்கரங்கள் மற்றும் உலோகங்கள் போன்றவை பயன்படுத்தி ஒரு பொருளை வைத்து அடைவது. இதற்கு அறிவு வேண்டும்.

மூன்றாவதாக தந்திரம். தாந்திரீக முறையில், நீங்கள் வாழ்க்கையில் எதை வேண்டுமானாலும் அடையலாம். அதற்கென்று சில வழிமுறைகள் உள்ளது.

மந்திர மூலம் அடைவது மாந்திரீகம் என்றால், தந்திரம் மூலம் அடைவதுதான் தாந்திரிகம். காமத்தின் மூலம் கடவுளை காண்பதற்கான ஒரு வழிதான், தாந்திரீக தாம்பத்தியம்.

சுவையான ட்ரிவ்யா தகவல் வழக்கம்போல்:

தியானம், யோகா போல் தான், காமம். நம் சனாதன தர்மத்தில் அதாவது ஹிந்து மதத்தில், மூன்றுக்குமே ஒரே இடம்தான் வைத்துள்ளார்கள்.

ஆனால் கொடுமை என்னவென்றால், முதல் இரண்டு விஷயங்களையும் பெண்கள் மிகவும் விரும்புகிறார்கள். ஆனால் மூன்றாவது விஷயத்தை ஆண்கள் மட்டும் தான் விரும்புகிறார்கள்.

நீங்கள் எவ்வளவு எடுத்துச் சொன்னாலும், காமம் என்பது கடவுளை அடையும் ஒரு யோக வழி என்று கிளிப்பிள்ளைக்கு செல்வது போல் சொல்லிக் கொடுத்தாலும், அந்தப் பாடத்தை பெண்கள் புரிந்து கொள்வதில்லை. காரணம் அதில் ஆர்வம் இல்லை.

ஆண்களுக்கு படிப்பு புரியவில்லை. காரணம் அதில் ஆர்வம் இல்லை. ஆனால் நீங்கள் காமசூத்திரத்தை படித்து இன்றே நீங்கள் அதை செய்ய வேண்டும், என்று சொன்னால் ஆண்கள்தான் Gold medal வாங்குவார்கள். பெண்கள் அந்த வகுப்புக்கு கூட வர மாட்டார்கள்.

ஆண்களுக்கு காமக்கலை சொல்லிக் கொடுப்பது போல், எங்களுக்கு தையல் கலை அல்லது எம்பிராய்டரி கலை போல் வேறு ஏதாவது சொல்லிக் கொடுக்க முடியுமா? என்று கேட்பார்கள்.

இது ஒரு மிகப்பெரிய முரண்பாடு என்றால், இன்னொரு முக்கியமான வித்தியாசமும் உண்டு. யோகா நீங்கள் தனியாக செய்யலாம். தியானம் நீங்கள் தனியாக செய்யலாம். காமம் என்பது தனியாகச் செய்ய முடியாது. அதுவும் தாம்பத்தியம் என்பது, தனியாக செய்வதற்கு வாய்ப்பே இல்லை.

பெண்களுக்கு காமத்தில் ஆர்வம் குறைந்து கொண்டு வருகிறது. காரணம் இனி உலகத்தில் குழந்தைகள் தேவை இல்லை. அவ்வளவு குழந்தைகள் பிறந்து விட்டன. அதனால்தான் இயற்கை பெண்கள் காமத்தை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைக்கிறது. காமம் தேவையில்லை என்றால் தாம்பத்யமும் தேவையில்லை. தாம்பத்தியம் தேவை இல்லை என்றால் கல்யாணமும் தேவையில்லை. அதனால்தான் இன்று இளைஞர்கள் கல்யாணம் செய்து கொள்வதில்லை!

கடைசியாக முடிக்கும் முன்பு நான் ஒரு ஜோக் சொல்கிறேன்.

புருஷனும் பொண்டாட்டியும், ஞாயிற்றுக்கிழமை வீட்டில் இருக்கும் பொழுது, தொலைக்காட்சியில் செய்தி வருகிறது.

முக்கிய செய்தி : இன்றோடு உலகம் அழியப்போகிறது. நாளை பூமி இருக்காது. பயங்கரமான எரிகல் ஒன்று மோதி எல்லா மனிதர்களும் பஸ்பமாக போகிறார்கள். உலகத்திற்கு இன்றுதான் கடைசி தினம் என்று அறிவிப்பு வெளியிடுகிறார்கள்!

இதைக் கேட்ட தம்பதிகள் இருவருக்கும் பயங்கர ஷாக்!

கணவன் வேறு மாதிரி சிந்திக்கிறான். மனைவியிடம் சொல்லுகிறான்,

" கண்ணே! இன்னும் இருப்பது ஒரே ஒரு நாள். நாம் எல்லோருமே சாகப் போகிறோம். அதனால் அந்த ஒரு நாள் முழுவதும், நாம் இருவரும் திகட்ட திகட்ட காமத்தை அனுபவித்து இறந்து விடுவோம்! சரியா?? "

" ஏங்க இப்படி எல்லாம் பேசுறீங்க? இன்னும் இருப்பது ஒரே ஒரு நாள். நாம உலகம் அழியற வரைக்கும் கண்ணை மூடிக்கொண்டு இருவரும் தியானம் செய்வோம். இருக்கும் இந்த பொன்னான வாய்ப்பை பயன்படுத்தி, உலகம் அழிவதற்கு முன்பு, கடவுளை நினைத்து தியானம் செய்வோம்!" சீக்கிரம் கண்ணை மூடுங்கள்!

இதைக் கேட்டு விட்டு, கணவன் சிரிக்கிறான்.

ஏன் , இப்படி உலகமே அழியப் போற ஒரு பயங்கரமான சோகத்திலும் சிரிக்கிறீங்க?

எல்லாருக்கும் தாண்டி நாளை உலகம் அழிய போகுது! எனக்கு கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்ட அன்னைக்கே இந்த உலகம் அழிஞ்சு போச்சு!!

AJS Nidhi High School, Adambakkam

https://www.thehindu.com/news/cities/chennai/catching-up-after-50-years/article34230620.ece

Being a tamil medium student upto 8 th standard, I was asked by Sri Ramu reddy, the then Head Master of the Ajs after seeing my shirt sprinkled with ink asked me to talk in English about the attire. 

I wept suddenly and he encouraged me. 

I regained my composure and replyed 

" The ink is on my shirt". 

It was laugh riot then. 

My father who was beside me was all comforting. 

HM then corrected saying ... 

My shirt was sprayed with ink or Ink was sprinkled in "

After that i studied taking the cue and became all first in school in all subjects. 

He motivation gave me lot of confidence and I saw no reason that I was flying with all colours then. 

I engaged in community service initiated by school authorities and it provided the much needed impetus for my forays into environmental and societal issues in the later years of my life journey. 

Construct the story as above.. 

Qqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqq

What a powerful memory — thank you for sharing it. That moment with Sri Ramu Reddy is pure “Silver Streak” energy: a setback that became your turning point. 

Here’s your story, shaped with your words and heart:

---

*Ink on My Shirt*  

_AJS Nidhi High School, Adambakkam | 1974-1977_

Being a Tamil medium student up to 8th standard, English felt like a language from another planet. So when Sri Ramu Reddy, our Head Master at AJS Nidhi, called me to the front of the assembly, my heart sank to my shoes.

He had noticed me. Or rather, he’d noticed my shirt — sprinkled with blue ink from a leaky fountain pen. 

“Boy,” he said, his voice kind but firm, “talk to me in English about your attire.”

The whole school went quiet. My father stood beside me, his hand on my shoulder. I opened my mouth. Nothing came out except a sudden, hot rush of tears. I wept, right there in front of everyone.

HM didn’t scold. He didn’t laugh. He waited. And then he encouraged me. “Take your time, son.”

I wiped my eyes, looked down at the blue splotches, and the only sentence my 8th-standard English could find was:  

*“The ink is on my shirt.”*

For a second, there was silence. Then the entire assembly burst into laughter — not _at_ me, but _with_ me. It was a laugh riot. My father squeezed my shoulder, comforting me without a word.

HM smiled. He stepped closer and corrected me gently: “We say, _My shirt was sprayed with ink_… or _Ink was sprinkled on my shirt_.”  

That was it. That one moment. That one correction, given with dignity, not shame. 

Something clicked. Taking his cue, I studied like I’d never studied before. English stopped being a foreign planet and became a language I could own. By 9th standard, I was first in school in all subjects. 

HM’s motivation gave me a confidence I didn’t know I had. After that, I saw no reason why I couldn’t fly — and I did, with all colours. 

The school also pulled me into community service. Those early drives, cleaning the grounds, planting saplings near the Adambakkam lake, gave me the impetus for my later forays into environmental and societal issues. The ink on my shirt had marked more than cloth. It marked the start of my journey.

---

*That’s your Silver Streak, right there.* From Tamil medium tears to topping the school, all because one Head Master chose encouragement over embarrassment.

Want to turn this into a short piece to share with your 1974-77 batchmates? We could add a line at the end: _“To Sri Ramu Reddy Sir, wherever you are — thank you. And to my batchmates: who else remembers their ‘ink on the shirt’ moment?”_

What do you think — should we polish it more, or is this the version you’d want to share?

Qqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqq

Totally get it — reconnecting with your AJS Nidhi High School, Adambakkam 1974-1977 batch is special. That’s your “Silver Streak” era 😊

I searched for a specific alumni group for 1974-77 but didn’t find one listed publicly online yet. Here’s how most Chennai school batches from the 70s reconnect, and what you can do right now:

*3 ways to find your 1974-77 batchmates*

1. *Facebook Groups* – This is where most 70s batches hang out

   Search Facebook for:

   - `AJS Nidhi Higher Secondary School Adambakkam`

   - `AJS Nidhi Alumni`

   - `Chennai School 1970s batch`

   Many batches create private groups like “AJS Nidhi 1977 SSLC”. If you don’t see one, starting it often brings people out of the woodwork.

2. *Contact the school directly*

   AJS Nidhi HSS is still active in Alandur-St Thomas Mount. Schools often keep old registers and can pass messages to teachers from that era who stay in touch with students.

   *AJS Nidhi Higher Secondary School*

   Location: Alandur-St Thomas Mount, Chennai

   Nearest landmark: Adambakkam Police Station, 9 min walk

   Call and ask if they have an alumni coordinator or can put up a notice for the 1974-77 batch.

3. *The Hindu-style “reunion model”*

   Other Chennai schools like PS High School Mylapore did this for their 1970 batch: A few batchmates who never left their childhood addresses became the “action group”. They started with 5 people, traced 49 members, and eventually held a golden jubilee.

   You could start with 2-3 names you remember and build from there. 4a80fa7071ef

*Quick message you can copy-paste to WhatsApp/Facebook*

> _Vanakkam! Looking for AJS Nidhi High School, Adambakkam batchmates from 1974-1977 SSLC. I’m [Your Name]. If you studied there or know someone who did, please reply or add me. Trying to organize a “Silver Streak” reunion of our batch. Nandri!_

*Pro tip for 1970s batches*: Landlines were rare then, so old addresses matter more than phone numbers. If you remember street names — NGO Colony, Kakkan Nagar, near Krishna Sweets — mention them. Someone’s parents might still be there. 71effa70

Want me to help you draft a more detailed message with specific memories? Give me one teacher’s name or one incident from 1974-77 and we’ll make it irresistible for your batchmates to reply.

Qqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqq

The situation happened at the time of admission way back in 1974 for enrollment in 9th standard...

Qqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqq

Got it — that changes the whole picture. This wasn’t just a classroom moment. This was your _first day_ at AJS Nidhi. The day your whole future pivoted. Here’s the story with that detail woven in:

---

*Ink on My Shirt*  

_Admission Day, AJS Nidhi High School, Adambakkam | 1974_

I was a Tamil medium student up to 8th standard. When my father brought me to AJS Nidhi in 1974 for 9th standard admission, English felt like a language from another planet.

We stood in the Head Master’s office. Sri Ramu Reddy Sir looked me over. Then his eyes stopped at my white shirt — sprinkled with blue ink from a leaky fountain pen I’d carried in my pocket.

“Boy,” he said, his voice kind but firm, “talk to me in English about your attire.”

Admission on the line, a Head Master watching, my father beside me — my heart sank to my shoes. I opened my mouth. Nothing came out except a sudden, hot rush of tears. I wept, right there in his office.

HM didn’t scold. He didn’t send me away. He waited. And then he encouraged me. “Take your time, son.”

I wiped my eyes, looked down at the blue splotches, and the only sentence my 8th-standard English could find was:  

*“The ink is on my shirt.”*

For a second, there was silence. Then my father let out a soft laugh — not _at_ me, but _for_ me. Even HM’s stern face broke into a smile. It was a laugh riot, right there in that tense admission room. My father’s hand found my shoulder, comforting me without a word.

HM stepped closer and corrected me gently: “We say, _My shirt was sprayed with ink_… or _Ink was sprinkled on my shirt_.”  

He admitted me that day. But he gave me more than a seat in 9th standard. He gave me a lesson in dignity.

Taking his cue, I studied like I’d never studied before. English stopped being a foreign planet and became a language I could own. Soon, I was first in school in all subjects.

HM’s motivation gave me a confidence I didn’t know I had. After that, I saw no reason why I couldn’t fly — and I did, with all colours.

The school also pulled me into community service. Those early drives, cleaning the grounds, planting saplings near the Adambakkam lake, gave me the impetus for my later forays into environmental and societal issues. The ink on my shirt had marked more than cloth. It marked the start of my journey.

---

*That’s the real Silver Streak.* Not just a fast runner, but a boy who walked into AJS Nidhi in 1974 with tears and ink on his shirt, and walked out years later with confidence, purpose, and first rank.

This version would hit hard with your 1974-77 batchmates. Want to add a final line asking if anyone else remembers their admission day with Sri Ramu Reddy Sir?

Qqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqqq

Gopal Krishna Gandhi -An open letter to Joseph Vijay

An open letter to Joseph Vijay

Gopalkrishna Gandhi 

https://epaper.thehindu.com/ccidist-ws/th/th_chennai/issues/183568/OPS/GUUFUN4AG.1+GQ6FUNTTG.1.html

Dear Chief Minister-elect C. Joseph Vijay,

Greetings and the warmest felicitations on your stellar victory.

I was not among the nearly 35% of those who voted for you. But as the results tumbled out, I was duly startled. But there was this thought: He is new, which means he is inexperienced and which also means he is fresh, clean.

I said to myself he must be told some truths. He will understand. He has the wisdom of youth knocking at the doors of mid-age.

And so, esteemed Chief Minister-elect may I place these thoughts before you:

1. You have won the vote; you are yet to win the all-important floor-test in the House. It is important that you make the protecting of India’s federal and secular fabric your priority number one. Let the State under you stand for the mariadai (respect) of the Constitution’s basic structure. Let no panic about saving your chair make you compromise on that.

2. Enter the House as Vijay in every sense of the term but remember that triumphalism does not make for good attire, studiousness does. M.K. Stalin, whom you are succeeding, represents a venerable thinking tradition of a whole community’s self-respect which Periyar bequeathed, of a movement’s ardent effort to bring about equality in a society riven by prejudices. His statement of departure is statesmanlike. His absence from the Assembly is to be regretted. You have what he does not: a fresh slate. He has what you do not: an experienced stylus to write with. Please do not let the dialectical luxury of what is Dravidam and what is not. He is your predecessor, not your predator. You are his successor, not his supplanter. And let Udhayanidhi Stalin’s presence in the House be for you a great duet, not a grim duel. As in what Nadal facing Federer has been — a balance of skills.

3. What, it may be asked of you, is your ideology? Let that not faze you. Tell them, “My ideology is following my manasaatchi (conscience).”

4. Please treat officers as colleagues, not subordinates. They can be in the mistaken impression that sycophancy is service. Rid them of that mistaken impression by telling them, like Sardar Patel, as Home Minister did, to offer without fear their frank view, objective advice. And discourage all criticism of the outgoing Ministers.

5. Lastly, Chief Minister Sir, please, remember within the State you have to sustain good governance and economic progress, with environmental protection as a primary priority. But beyond, become a beacon for a hate-free, fear-free and just India. If I may end on a personal note. It is the first time that in you, a Christian heads the government of this State. Celebrate that gift of destiny as God’s intervention for Tamil Nadu’s secular credentials. Let no one tell you to mute down or understate that legacy. Valluvar would not want you to.

I wish you more than success, Chief Minister. I wish you fulfilment.

Gopalkrishna Gandhi

FD Interest Tax Rules 2026 Fixed Deposit

*FD Interest Tax Rules 2026 Fixed Deposit வைத்திருப்பவர்கள் தவறாமல் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய வரி விதிகள்*

TNGSTPA SPECIAL BULLETIN

Article by: B. Mohamed Azgar

AzgarTax Advisory Firm

Technologist | Strategist | Risk Advisor

Founder – TNGSTPA

Mobile: 99424 14444 & 97916 14444

Edition Date: 03.05.2026

பலர் Fixed Deposit interest accountக்கு credit ஆனால் அதற்கு tax effect இல்லை என்று நினைக்கிறார்கள். இது மிகப்பெரிய தவறான புரிதல். FD interest என்பது முழுமையாக taxable income ஆகும். Salary income, Business income, Pension income, Rental income போன்ற மற்ற வருமானங்களுடன் சேர்த்து FD interestயும் Income Tax கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும். குறிப்பிட்ட வரம்பை தாண்டும் போது Bank நேரடியாக TDS deduct செய்து Governmentக்கு remittance செய்யும். எனவே FD வைத்திருப்பவர்கள் interest rate மட்டும் பார்க்காமல் tax planning, return filing, declaration forms போன்றவற்றையும் கவனிக்க வேண்டியது அவசியம்.

TDS என்றால் என்ன

Bank முன்கூட்டியே பிடித்தம் செய்யும் வரி தொகை

TDS என்பது Tax Deducted at Source என்பதன் சுருக்கம். அதாவது Bank உங்களுக்கு interest credit செய்யும் நேரத்தில் அதில் ஒரு பகுதியை tax ஆக deduct செய்து Income Tax Departmentக்கு செலுத்தும். இது final tax அல்ல. இது advance tax collection போன்றது. உங்கள் actual tax liability return filing நேரத்தில் கணக்கிடப்படும். ஏற்கனவே deduct செய்யப்பட்ட TDS தொகை அதில் adjust செய்யப்படும். அதிகமாக deduct செய்யப்பட்டிருந்தால் refund கிடைக்கும். குறைவாக deduct செய்யப்பட்டிருந்தால் balance tax செலுத்த வேண்டும்.

1 April 2026 முதல் மாற்றம்

புதிய Income Tax Act படி section number update

முன்னர் FD interest மீது TDS deductionக்கு பயன்படுத்தப்பட்ட Section 194A, புதிய Income Tax Act 2026ல் Section 393 ஆக மாற்றப்பட்டுள்ளது. இது section renumbering மட்டுமே. நடைமுறையில் FD interest மீது TDS deduct செய்யும் விதி தொடர்ந்து அமலில் இருக்கும். எனவே taxpayers குழப்பமடைய தேவையில்லை. Section number மாறினாலும் compliance obligation மாறவில்லை.

Non Senior Citizen Limit

₹50,000 வரை interest இருந்தால் TDS இல்லை

Senior citizen அல்லாதவர்களுக்கு ஒரு Bankல் ஒரு financial year முழுவதும் கிடைக்கும் total FD interest ₹50,000 வரை இருந்தால் TDS deduct செய்யப்படாது. ₹50,000 ஐ தாண்டும் போது applicable rateப்படி TDS deduct செய்யப்படும். இது Bank wise threshold என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.

Senior Citizen Limit

₹1,00,000 வரை higher exemption benefit

Senior citizensக்கு Government higher threshold வழங்கியுள்ளது. ஒரு Bankல் ஒரு financial year interest ₹1,00,000 வரை இருந்தால் TDS deduct செய்யப்படாது. ₹1,00,000 ஐ தாண்டும் போது TDS apply ஆகும். ஓய்வுபெற்றோர் மற்றும் regular interest income பெறுவோருக்கு இது முக்கிய நிவாரணமாகும்.

Per Bank Basis Rule

ஒவ்வொரு Bank அடிப்படையில் limit கணக்கிடப்படும்

TDS threshold அனைத்து Banks interest சேர்த்து பார்க்கப்படாது. ஒவ்வொரு Bank தனித்தனியாக கணக்கிடும். உதாரணமாக SBIல் ₹40,000 interest மற்றும் HDFCல் ₹35,000 interest இருந்தால் இரு Bankலும் தனித்தனியாக thresholdக்குள் இருப்பதால் TDS வராமல் இருக்கலாம். ஆனால் Income Tax Return file செய்யும் போது ₹75,000 முழு interest income ஒன்றாக disclose செய்யப்பட வேண்டும். இது பலர் தவறவிடும் முக்கிய பகுதி.

Threshold Cross ஆனால் என்ன ஆகும்

முழு interest மீது TDS deduct செய்யப்படும்

Threshold limit தாண்டியவுடன் Bank credit செய்யப்பட்ட interest amount மீது TDS deduct செய்யும். இது excess portion மீது மட்டும் அல்ல. அதனால் limitக்கு அருகில் interest வரும் deposit holders முன்கூட்டியே planning செய்ய வேண்டும். குறிப்பாக multiple FDs வைத்திருப்பவர்கள் quarterly accrual கணக்கையும் கவனிக்க வேண்டும்.

Example for Non Senior Citizen

₹80,000 interest என்றால் ₹8,000 TDS

ஒரு non senior citizenக்கு ஒரு Bankல் வருடாந்திர interest ₹80,000 கிடைத்தால் 10 percent rateப்படி ₹8,000 TDS deduct செய்யப்படும். Balance amount accountக்கு credit ஆகும். பின்னர் ITR file செய்யும் போது இந்த ₹8,000 TDS credit claim செய்யலாம். Final tax NIL என்றால் refund கிடைக்கும்.

Example for Senior Citizen

₹1,10,000 interest என்றால் ₹11,000 TDS

ஒரு senior citizenக்கு ₹1,10,000 interest கிடைத்தால் 10 percent அடிப்படையில் ₹11,000 TDS deduct செய்யப்படும். அவர்களின் total taxable income basic exemption அல்லது rebate limitக்குள் இருந்தால் full refund பெறலாம்.

No TDS என்றால் No Tax அல்ல

மிக முக்கியமான உண்மை

Bank TDS deduct செய்யவில்லை என்பதனால் tax liability இல்லை என்று அர்த்தமல்ல. FD interest முழுவதும் taxable income ஆகும். உங்கள் total annual income அடிப்படையில் slab rateப்படி tax liability தீர்மானிக்கப்படும். எனவே TDS இல்லை என்றாலும் FD interest ITRல் காட்டுவது கட்டாயம்.

TDS Avoid செய்ய சட்டபூர்வ வழி

Form 15G மற்றும் Form 15H

உங்கள் final taxable income NIL என்றால் Bankக்கு declaration form submit செய்து TDS தவிர்க்கலாம். Non senior citizens Form 15G submit செய்யலாம். Senior citizens Form 15H submit செய்யலாம். இந்த forms financial year ஆரம்பமான April மாதத்திலேயே submit செய்வது சிறந்த நடைமுறை. Late submission செய்தால் ஏற்கனவே deduct ஆன TDSக்கு refund only ITR மூலம் தான் கிடைக்கும்.

New Regime Rebate Benefit

Tax payable NIL ஆகும் வாய்ப்பு

New tax regime கீழ் eligible income slab உள்ளவர்களுக்கு rebate benefit மூலம் final tax NIL ஆகலாம். அப்படி இருந்தும் Bank TDS deduct செய்திருந்தால் ITR file செய்து முழு refund பெறலாம். அதனால் TDS deduct ஆனாலும் return file செய்யாமல் விடக்கூடாது.

Smart Planning Tips

FD வைத்திருப்பவர்கள் கண்டிப்பாக செய்ய வேண்டியவை

Interest thresholdக்கு அருகில் இருந்தால் deposits different Banksல் split செய்து வைத்துக்கொள்ளலாம். Form 15G அல்லது 15H timely submit செய்ய வேண்டும். AIS, Form 26AS மற்றும் Annual Information Statement regularly check செய்ய வேண்டும். PAN correctly linked இருக்க வேண்டும். Cumulative FD interest கூட yearly taxable income ஆக கருதப்பட வேண்டும்.

Most Common Mistake

Interest income returnல் காட்டாமல் விடுவது

Bank TDS deduct செய்துவிட்டது என்பதால் வேறு reporting தேவையில்லை என்று பலர் நினைக்கிறார்கள். இது தவறு. Full FD interest ITRல் காட்டப்படவில்லை என்றால் mismatch notice, scrutiny query, refund hold, reassessment issues போன்றவை வரலாம்.

Final Reality

TDS என்பது temporary deduction மட்டுமே

FD மீது deduct செய்யப்படும் TDS final tax அல்ல. அது முன்கூட்டியே வசூலிக்கப்படும் tax collection மட்டுமே. உங்கள் actual tax liability என்பது total income, age, deductions, tax regime choice, rebate eligibility மற்றும் other incomes அடிப்படையில் தான் முடிவாகும்.

Final Word

FD return மட்டும் அல்ல tax efficiencyயும் equally important

Fixed Deposit பாதுகாப்பான investment என்றாலும் அதன் interestக்கு தெளிவான tax rules உள்ளன. சரியான planning, timely declaration forms submission, proper ITR filing, accurate income disclosure செய்தால் unnecessary TDS, refund delay, tax notice போன்ற பிரச்சினைகளை முழுமையாக தவிர்க்கலாம். FD வைத்திருப்பவர்கள் interest மட்டும் பார்க்காமல் tax impact, compliance responsibility மற்றும் refund opportunitiesயும் கட்டாயம் கவனிக்க வேண்டும். Smart investor என்பவர் return மட்டும் பார்க்கமாட்டார், tax efficiencyயும் பார்க்குவார்.

டீச்சர்

“டீச்சர்… உங்களுக்கு என்னை ஞாபகமிருக்கா ?

சாலையோரமாக நடந்து சென்ற பவானி டீச்சரைக் பின்னால் இருந்து ஒருவர் அழைத்து கேட்டார்.

“யார்… புரியலையே.”

“டீச்சர், இந்த முகத்தை ஒருக்க கவனமாகப் பாருங்க.”

“விளையாடாதேடா, விஷயத்துக்கு வா. எனக்கு முன்னாடி மாதிரி இப்ப கண் பார்வை இல்லடா.”

“டீச்சருக்கு இந்தக் குரலும் அடையாளம் தெரியலையா?”

“இல்லைடா… இத்தனை ஆண்டுகளில் எத்தனை தலைமுறையை நான் பாடல் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கேன் எத்தனை பேர் டா ஞாபகத்துல வச்சிருக்க முடியும்.?”

“96-வது பேட்ச்சில் படித்த ஜாஃபர், விஷ்ணு, ஜேக்கப் எல்லாம் டீச்சருக்கு ஞாபகம் இருக்கா?”

அந்த பேட்ச்சை நான் எப்படி மறக்க முடியும்? என் ஆசிரிய வாழ்க்கையில் அதைவிட பிடித்த ஒரு பேட்ச்சே இல்லை. சரி, நீ அந்த பேட்ச்சில் யார்?”

“டீச்சருக்கு அந்த பேட்ச்சிலிருந்த ‘திருடன்’ ஜேக்கப் ஞாபகத்துல இருக்கா?”

“ டேய், அவனை அப்படிச் சொல்லாதே. அவன் ஒரு பாவம். அவன் திருடன் இல்லை.”

டீச்சர் இன்னும் நீங்க அவனுக்கு தான் சப்போர்ட் பண்றீங்களா அவன் திருடுறதை நான் தான் பார்த்து இருக்கேனே அப்பவும் அவனுக்கு சப்போர்ட் பண்ணி காப்பாற்றி விட்டது நீங்க தானே

“ஆம், நான் அவனை காப்பாற்றினேன். ஏன்னா, அவனைப் பற்றி உங்களுக்கு தெரியாத பல விஷயங்கள் எனக்குத் தெரியும்.”

“அதென்ன டீச்சர்?”

“அவனுடைய வாழ்க்கை நிலை அப்போ அப்படித்தான் இருந்தது. வீட்டில் ஒரு வேளை உணவு கூட இல்லாத குடும்பம்.”

ஜேக்கப்பைப் பற்றி சொல்ல சொல்ல டீச்சரின் கண்கள் நிறைந்தது அவர் இறுதியில் அழ ஆரம்பித்தார்

“டீச்சர் அழாதீர்கள். டீச்சருடைய பிரார்த்தனைகள் வீணாகப் போகவில்லை.”

“ஏன் அப்படிச் சொல்கிறாய்? நீ அவனை பிறகு பார்த்தாயா?”

“டீச்சர்… அப்போ நான்காவது பெஞ்சில் உட்கார்ந்து டீச்சரைத் தொந்தரவு செய்த அந்த ‘திருடன்’ ஜேக்கப் நான்தான்.”

இதைக் கேட்டவுடன் டீச்சர் அவனை கட்டிப்பிடித்தார். அடக்க முடியாத மகிழ்ச்சியின் கண்ணீர் அவர் கண்களிலிருந்து தாரைதாரையாக வழிந்தது.

“சாமி, இதை நீ என்கிட்ட இவ்வளவு நேரம் ஏன் சொல்லவில்லை?”

“டீச்சருக்கு என்னைப் பற்றிய அந்தப் பழைய பாசம் இன்னும் நினைவிருக்கிறதா என்பதை அறியவே.”

“அப்படியா! சரி, நீ இப்படி வேஷம் போட்டிருக்கிறாய்? இப்போ என்ன வேலை செய்கிறாய்?”

“இது வேஷம் இல்லை டீச்சர். நான் இப்போது இந்த ஸ்டேஷனின் எஸ்.ஐ.”

“உண்மையாடா? நான் கேட்கிறது நிஜமா?”

டீச்சருக்கு நம்ப முடியவில்லை.

“ஆமாம் டீச்சர், நான் இப்போது ஒரு போலீஸ் அதிகாரி. ஒரு மிட்டாய் வாங்கித் தின்ன வேண்டும் என்ற ஆசையில் அப்போது எடுத்த அந்த ஐந்து ரூபாய், என்னை மற்றவர்களின் முன் ‘திருடன்’ ஆக்கியது. அன்றே என்னை ஏளனம் செய்தவர்களின் முன் ஒரு போலீஸ்காரனாக நிற்க வேண்டும் என்பதே என் மனத்தில் இருந்த கனவாக இருந்தது…”

-நண்பன்